Η αλιεία αποτελεί πυλώνα της οικονομίας, της διατροφικής επάρκειας και της ζωής των νησιών μας. Οι κυβερνητικές εξαγγελίες δεν αρκούν.
Η Παγκόσμια Ημέρα Αλιείας δεν είναι απλώς μια ακόμη επέτειος. Είναι ημέρα αναγνώρισης των ανθρώπων που καθημερινά αγωνίζονται στη θάλασσα, προσφέροντας ποιοτικά τρόφιμα, στηρίζοντας την εθνική οικονομία και κρατώντας ζωντανές τις παράκτιες και νησιωτικές κοινότητές μας.
Η ελληνική αλιεία, και ιδιαίτερα η μικρή παράκτια αλιεία, αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της παραγωγικής και πολιτιστικής ταυτότητας της χώρας. Σήμερα, όμως, βρίσκεται αντιμέτωπη με το αυξημένο κόστος καυσίμων, τη συρρίκνωση των αλιευτικών αποθεμάτων, τον αθέμιτο ανταγωνισμό και την εγκατάλειψη του επαγγέλματος από τις νεότερες γενιές.
Η κυβέρνηση επέλεξε και φέτος να περιοριστεί σε εξαγγελίες, χωρίς να δώσει επαρκείς απαντήσεις στα ουσιαστικά προβλήματα του κλάδου.
Η επιδότηση του αλιευτικού πετρελαίου δεν διασφαλίζει ισότιμη στήριξη για τους μικρούς παράκτιους αλιείς. Οι διαθέσιμοι πόροι για τον εκσυγχρονισμό των αλιευτικών σκαφών υπολείπονται των πραγματικών αναγκών, ενώ τα κίνητρα για την είσοδο νέων ανθρώπων στο επάγγελμα εξακολουθούν να στερούνται σαφούς χρονοδιαγράμματος εφαρμογής.
Ποιοι τελικά ωφελούνται από τις ενισχύσεις; Πόσοι μικροί αλιείς έχουν πραγματικά τη δυνατότητα να τις αξιοποιήσουν; Και πού βρίσκεται ένα ολοκληρωμένο σχέδιο ανάκαμψης των αλιευτικών αποθεμάτων;
Στο Αιγαίο, οι Έλληνες αλιείς αντιμετωπίζουν καθημερινά σοβαρές προκλήσεις. Οι καταγγελίες για παράνομη αλιευτική δραστηριότητα τουρκικών σκαφών, ο αθέμιτος ανταγωνισμός και τα επικίνδυνα περιστατικά στη θάλασσα αναδεικνύουν ένα ζήτημα που αφορά την οικονομική επιβίωση των αλιέων, την ασφάλειά τους και την προστασία των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων.
Η κυβέρνηση οφείλει να διασφαλίσει την αποτελεσματική επιτήρηση των ελληνικών χωρικών υδάτων και την ουσιαστική προστασία των Ελλήνων αλιέων. Δεν αρκούν οι διαβεβαιώσεις όταν οι άνθρωποι αυτοί θέτουν καθημερινά σε κίνδυνο τη ζωή τους για το μεροκάματο.
Για τους ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ, η στήριξη της αλιείας προϋποθέτει ουσιαστική μείωση του κόστους παραγωγής, δίκαιη και ισότιμη πρόσβαση στις χρηματοδοτήσεις, προστασία από τον αθέμιτο ανταγωνισμό, κίνητρα για την είσοδο νέων ανθρώπων στο επάγγελμα και επιστημονικά τεκμηριωμένη διαχείριση των θαλάσσιων πόρων.
Η προστασία της θάλασσας και η επιβίωση των επαγγελματιών αλιέων δεν είναι αντικρουόμενοι στόχοι. Είναι αλληλένδετοι. Η ενεργός συμμετοχή και συνεργασία των ίδιων των αλιέων στον σχεδιασμό των πολιτικών προστασίας των θαλάσσιων οικοσυστημάτων, όπως αναδεικνύει και η περιβαλλοντική οργάνωση iSea, αποτελεί βασική προϋπόθεση για μια πραγματικά βιώσιμη αλιεία.
Από το Αιγαίο και το Ιόνιο μέχρι τις λιμνοθάλασσες του Μεσολογγίου, η ελληνική αλιεία χρειάζεται σχέδιο, επενδύσεις και προοπτική.
Δεν μπορούμε να μιλάμε για ανάπτυξη της ελληνικής υπαίθρου και των νησιών μας, όταν οι άνθρωποι που στηρίζουν την τοπική παραγωγή αγωνίζονται καθημερινά για την επιβίωσή τους.
Η αλιεία δεν είναι επάγγελμα του παρελθόντος. Είναι ένας παραγωγικός κλάδος που πρέπει να έχει μέλλον.
Θ.Ο. ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΚΑΙ ΑΛΙΕΙΑΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ 🟣🟠

