Λίγα λόγια για την επανεκλογή της κυρίας Προκόπη ως Προέδρου του δημοτικού Συμβουλίου .
Δυστυχώς χθες δεν είχαμε απλώς μια επανεκλογή της πρόεδρου του Δημοτικού Συμβουλίου.
Χθες επανεξελέγη μια νοοτροπία.
Μια αντίληψη εξουσίας που, κατά την άποψή μου, δεν υπηρετεί τη δημοκρατία, αλλά την απόλυτη επικράτηση της δημοτικής αρχής μέσα στο κορυφαίο θεσμικό όργανο του Δήμου.
Η διοίκηση του κυρίου Παπαχρήστου είχε χθες μια τελευταία ευκαιρία να αποδείξει ότι κατάλαβε τα λάθη των τελευταίων δυόμισι χρόνων.
Να αποδείξει ότι άκουσε τους δημότες.
Να αποδείξει ότι σέβεται τον θεσμό του Δημοτικού Συμβουλίου.
Να αποδείξει ότι επιθυμεί μια νέα αρχή.
Απέτυχε.
Με την επανεκλογή της κυρίας Άντζυ Προκόπη δεν έστειλε μήνυμα ανανέωσης.
Έστειλε μήνυμα επιβράβευσης.
Επιβράβευσε μια προεδρία που, ταυτίστηκε όχι με την προστασία του θεσμού, αλλά με την προστασία της διοίκησης.
Επιβράβευσε τα μικρόφωνα που έκλειναν όταν οι φωνές της αντιπολίτευσης ενοχλούσαν.
Επιβράβευσε τις αντίστροφες μετρήσεις προς εκλεγμένους δημοτικούς συμβούλους, λες και η δημοκρατία λειτουργεί με χρονόμετρο.
Επιβράβευσε έναν τρόπο λειτουργίας που άφησε δημότες έξω από τον διάλογο, ενώ όταν συνέφερε τη διοίκηση οι κανόνες άλλαζαν.
Επιβράβευσε έναν κανονισμό που εφαρμόστηκε με ψέματα,περιορίζοντας ουσιαστικά το δικαίωμα της αντιπολίτευσης να φέρνει προς συζήτηση τα ζητήματα που απασχολούν την κοινωνία.
Επιβράβευσε ακόμη και τη διαχείριση κρίσιμων θεμάτων χωρίς την πληρότητα της θεσμικής προετοιμασίας που απαιτείται, γεγονός που, κατά την άποψή μου, υποβάθμισε τον ρόλο του Δημοτικού Συμβουλίου.
Αυτό ψήφισε σήμερα η δημοτική αρχή.
Όχι απλώς ένα πρόσωπο.
Ψήφισε “ναι” στη φίμωση.
Ψήφισε “ναι” στην επιλεκτική εφαρμογή των κανόνων.
Ψήφισε “ναι” σε ένα Δημοτικό Συμβούλιο όπου η διαφορετική άποψη δεν αντιμετωπίζεται ως δύναμη της δημοκρατίας, αλλά ως ενόχληση.
Και αυτό είναι ίσως το πιο ανησυχητικό μήνυμα από όλα.
Ότι μετά από δυόμισι χρόνια δεν υπήρξε ούτε ίχνος αυτοκριτικής.
Ούτε μία παραδοχή.
Ούτε μία διάθεση αλλαγής.
Μόνο η αλαζονική βεβαιότητα ότι όλα έγιναν σωστά.
Η δημοκρατία, όμως, δεν είναι υπόθεση της πλειοψηφίας μόνο.
Είναι, πάνω απ’ όλα, η προστασία της μειοψηφίας, της διαφορετικής άποψης και του δικαιώματος κάθε πολίτη να ακούγεται.
Όποιος δεν το αντιλαμβάνεται, μπορεί να κερδίζει ψηφοφορίες.
Δεν κερδίζει, όμως, τον σεβασμό που απαιτεί ένας δημοκρατικός θεσμός.
Η χθεσινή απόφαση θα μείνει ως μια χαμένη ευκαιρία.
Μια χαμένη ευκαιρία να επιστρέψει το Δημοτικό Συμβούλιο εκεί όπου ανήκει: στην υπηρεσία όλων των δημοτών και όχι μόνο της εκάστοτε διοίκησης.
Ναταλί Κάκκαβα
Ανεξάρτητη Δημοτική Σύμβουλος Δήμου Σαρωνικού
