Δεν έχει σημασία αν διαιρέσει κανείς ένα συνολικό ποσό με 2.000 εγγραφές και καταλήξει σε έναν «μέσο όρο» 8.000 ή 8.500 ευρώ.
Ο μέσος όρος δεν λέει απολύτως τίποτα για το πώς κατανέμονται οι αναθέσεις.
Δεν απαντά:
αν την ίδια ημέρα έγιναν περισσότερες από μία ομοειδείς αναθέσεις,
αν το ίδιο αντικείμενο επανέρχεται ξανά και ξανά,
αν υπάρχουν συμβάσεις με συμπληρωματικό αντικείμενο που θα μπορούσαν να εξεταστούν ενιαία,
αν οι ανάγκες ήταν γνωστές και προβλέψιμες,
αν υπήρξε πραγματικός ανταγωνισμός,
αν προσκλήθηκαν περισσότεροι οικονομικοί φορείς,
αν υπήρχε λόγος να επιλεγεί η απευθείας ανάθεση αντί μιας ενιαίας ανταγωνιστικής διαδικασίας,
και κυρίως αν υπάρχουν περιπτώσεις που χρήζουν ειδικού ελέγχου ως προς την αυτοτέλεια του αντικειμένου.
Ο μέσος όρος μπορεί να είναι 8.500 ευρώ και παρ’ όλα αυτά να συνυπάρχουν δεκάδες ή εκατοντάδες αναθέσεις πολύ μεγαλύτερης αξίας.
Μπορεί επίσης να υπάρχουν πολλές μικρές αναθέσεις που αφορούν την ίδια ευρύτερη ανάγκη.
Αυτό ακριβώς είναι που πρέπει να ελεγχθεί.
Εμείς δεν βιαζόμαστε να προεξοφλήσουμε συμπεράσματα.
Θέτουμε συγκεκριμένα ερωτήματα και ζητάμε συγκεκριμένες απαντήσεις:
Πώς προγραμματίστηκαν οι ανάγκες;
Πώς τεκμηριώθηκε η αυτοτέλεια κάθε ανάθεσης;
Πόσες προσφορές ζητήθηκαν;
Ποιοι προσκλήθηκαν;
Γιατί επαναλαμβάνονται συγκεκριμένα αντικείμενα και συγκεκριμένες διαδικασίες;
Υπήρχαν περιπτώσεις που μπορούσαν να αντιμετωπιστούν ενιαία;
Αυτά είναι τα πραγματικά ερωτήματα.
Και αυτά δεν απαντώνται με έναν μέσο όρο.
Η έρευνα συνεχίζεται.
Με έγγραφα. Με ποσά. Με ημερομηνίες.
Χωρίς υπερβολές. Χωρίς υπεκφυγές.
Η διαφάνεια δεν είναι αριθμητικό τέχνασμα. Είναι υποχρέωση.
ΠΗΓΗ: Καμάς Παντελής – ΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΙΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΜΕΣΟΥΣ… | Facebook
