Υπάρχουν δύο λέξεις που συνοψίζουν τη μέχρι σήμερα διαδρομή μου στην Τοπική Αυτοδιοίκηση: πρόσκληση και πρόκληση. Η πρόσκληση γεννήθηκε από την εμπιστοσύνη των πολιτών στις εκλογές του 2023. Η πρόκληση ήταν –και παραμένει– να υπηρετήσω την Ανατολική Αττική, έναν τόπο που εκτείνεται από τον Ωρωπό έως το Σούνιο και συνδυάζει μοναδικά πλεονεκτήματα, αλλά και σύνθετες ανάγκες. Φιλοξενεί σημαντικές υποδομές, αναπτυσσόμενη επιχειρηματικότητα, ισχυρό πρωτογενή τομέα και έναν φυσικό πλούτο που οφείλουμε να προστατεύσουμε. Ταυτόχρονα, όμως, αντιμετωπίζει διαχρονικές παθογένειες που απαιτούν σχέδιο, συνέπεια και αποτελεσματικότητα. Με οδηγό τον στρατηγικό σχεδιασμό του Περιφερειάρχη Αττικής Νίκου Χαρδαλιά, επιλέξαμε να δώσουμε προτεραιότητα σε έργα και υποδομές που αφήνουν πραγματικό αποτύπωμα στην καθημερινότητα των πολιτών και ενισχύουν την πολιτική προστασία και την ανθεκτικότητα, πάντα σε συνεργασία με τις δημοτικές αρχές κ τις τοπικές κοινωνίες.
Ενδεικτικά αναφέρω ότι κατά την διάρκεια της θητείας μου πραγματοποιήσαμε καθαρισμούς ρεμάτων που ξεπέρασαν τα 70 χιλιόμετρα σε όλους τους Δήμους της Περιφερειακής Ενότητας, μια παρέμβαση που σε αρκετές περιπτώσεις χρειάστηκε να επαναληφθεί εξαιτίας της συνεχούς κ ανεξέλεγκτης εναπόθεσης απορριμμάτων. Παράλληλα, προχωρήσαμε με εντατικούς ρυθμούς μεγάλα αντιπλημμυρικά έργα όπως η κατασκευή του κύριου συλλεκτήρα ομβρίων Σ2 και της υπόγειας δεξαμενής ανάσχεσης Δ2 στο Δήμο Αχαρνών, και στον Δήμο Σαρωνικού την κατασκευή συμπληρωματικών έργων ομβρίων στα σημεία όπου είχαν εντοπιστεί προβλήματα απορροής των υδάτων. Στον τομέα των υποδομών, ξεκίνησαν οι εργασίες αποκατάστασης της επαρχιακής οδού Καπανδριτίου–Βαρνάβα, δίνοντας λύση σε ένα πρόβλημα υπερτοπικής σημασίας που για χρόνια ταλαιπωρούσε τους κατοίκους των όμορων περιοχών. Πίσω από κάθε έργο υπήρχε ένας κοινός στόχος: περισσότερη ασφάλεια, καλύτερη ποιότητα ζωής και μια Ανατολική Αττική πιο ανθεκτική στις συνέπειες της κλιματικής κρίσης.
Η μεγαλύτερη δοκιμασία, όμως, δεν αποτυπώνεται μόνο στα έργα κ στις διδικασιες που απαιτούνται για την υλοποίηση τους, αλλά στις στιγμές που ο πολίτης δοκιμάζεται. Είναι διαφορετικό να παρακολουθείς μια φυσική καταστροφή από απόσταση, απ το να βρίσκεσαι δίπλα στους ανθρωπους όταν κινδυνεύουν ή χάνουν τους κοπους μιας ζωής. Εκείνες τις στιγμές ένιωσα πραγματικά «ελάχιστη». Πιστεύω ότι η οποιαδηποτε θεσμική παρέμβαση μικρή ή μεγάλη αποκτά ξεχωριστή αξία όταν προσφέρει ανακούφιση.
Γι’ αυτό θεώρησα καθήκον μου να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες για τις εκκρεμείς αποζημιώσεις των επιχειρήσεων που επλήγησαν από την καταστροφική πυρκαγιά του 2021 στη Βορειοανατολική Αττική. Μετά από αλλεπάλληλες συσκέψεις με τις Επιτροπές Κρατικής Αρωγής της Περιφέρειας Αττικής, το σύνολο των αιτήσεων διεκπεραιωθηκε και διαβιβάστηκε στην αρμόδια Διεύθυνση κρατικής αρωγης του Υπουργείου Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας ώστε να καταβληθούν οι αναλογούσες αποζημιώσεις στους πληγέντες. Πιστεύω βαθιά ότι η Ανατολική Αττική μπορεί να αποτελέσει πρότυπο ισόρροπης ανάπτυξης.
Με σύγχρονες υποδομές, αποτελεσματική πολιτική προστασία, αξιοποίηση των ευρωπαϊκών πόρων, στήριξη της επιχειρηματικότητας και του πρωτογενούς τομέα, αλλά και με απόλυτο σεβασμό στο περιβάλλον, μπορεί να πρωταγωνιστήσει στη νέα αναπτυξιακή πορεία της χώρας. Για εμένα, η δημόσια προσφορά δεν είναι μια θέση ούτε ένας τίτλος.
Είναι μια διαρκής ευθύνη απέναντι στους πολίτες. Με την ίδια πίστη, τη γνώση που αποκτήθηκε μέσα από την πράξη και τη βεβαιότητα ότι οι μεγάλες αλλαγές ξεκινούν από τις τοπικές κοινωνίες, θα συνεχίσω να υπηρετώ τον τόπο μας, όπου οι πολίτες κρίνουν ότι μπορώ να προσφέρω περισσότερα. Γιατί η εμπιστοσύνη τους δεν αποτελεί προορισμό· αποτελεί την αφετηρία για ακόμη μεγαλύτερη ευθύνη.
*Βίκυ Καβαλλάρη, πρώην Αντιπεριφερειάρχης Αν. Αττικής
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παραπολιτικά
