«Κανείς δεν μένει πίσω»… εκτός από όσους το έχουν πραγματικά ανάγκη
Ο Δήμαρχος Αθηναίων πριν λίγες ημέρες ανακοίνωσε μια νέα Γενική Διεύθυνση Κοινωνικών Υπηρεσιών και μίλησε για «κοινωνικό πρόσημο», για έναν Δήμο που «είναι δίπλα σου» και για μια πόλη όπου «κανείς δεν μένει πίσω».
Η κοινωνική πολιτική όμως δεν κρίνεται από τίτλους και ανακοινώσεις. Κρίνεται από το τι κάνεις όταν ο άλλος δεν έχει σπίτι, δεν έχει φωνή, δεν έχει επιλογές.
Για κάποιους από εμάς, η τοπική αυτοδιοίκηση δεν είναι ρόλος ούτε σύνθημα. Είναι καθημερινό και διαχρονικό στοίχημα προσφοράς προς όλους, αλλά κυρίως προς τους πιο αδύναμους.
Την ίδια στιγμή που η σημερινή διοίκηση μιλά για κοινωνική ευαισθησία, έχει εγκαταλείψει το Πολυδύναμο Κέντρο Αστέγων που δημιουργήσαμε, με ιατρική και ψυχολογική φροντίδα και αξιοπρεπή φιλοξενία, καθώς και το κέντρο στήριξης εξαρτημένων, διακόπτοντας στην πράξη μια πολιτική που έσωζε ζωές.
Εμείς όμως δεν μέναμε στα λόγια.
Φροντίζαμε τους άστεγους κάθε μέρα και παντού:
ανοίγαμε τις λέσχες του Δήμου σε κάθε κακοκαιρία, ομάδες Street Work γύριζαν όλη την πόλη και οδηγούσαν ανθρώπους με ασφάλεια σε δομές, το 1595 λειτουργούσε ως γραμμή άμεσης παρέμβασης, και ομάδες του Δήμου παρείχαν σταθερά φαγητό σε όσους το είχαν ανάγκη.
Αυτή είναι κοινωνική πολιτική. Όχι στα χαρτιά. Στην πράξη.
Αν θέλετε πραγματικά να λέτε ότι «κανείς δεν μένει πίσω», κρατήστε ζωντανές τις δομές που στηρίζουν τους πιο αδύναμους και ενισχύστε ό,τι αποδεδειγμένα λειτουργεί.
Η Αθήνα δεν χρειάζεται νέα συνθήματα. Χρειάζεται ευθύνη, συνέχεια και πράξεις.
Και εκεί θα κριθείτε.
