Αυτό που θα συμβεί στην Ελλάδα συμβαίνει και στη Γερμανία. Ο καθημερινός έντυπος Τύπος αργοπεθαίνει και σε λίγο καιρό δεν θα τον διαβάζει κανείς. Μόνο μερικά φύλλα που βγαίνουν τις Κυριακές ίσως επιβιώσουν. Την Παρασκευή 17 Οκτωβρίου κυκλοφόρησε για τελευταία φορά σε έντυπη μορφή η αριστερή εφημερίδα «taz».
Συλλεκτική και πλούσια σε ύλη αυτή η «τελευταία χάρτινη φορά» της έγινε ανάρπαστη. Στο εξής οι συνδρομητές θα λαμβάνουν ένα PDF και θα έχουν πρόσβαση και στο online περιεχόμενό της που θα διευρυνθεί και θα ενισχυθεί με μεγαλύτερη ποικιλία. Κανονικά θα κυκλοφορεί το φύλλο του Σαββατοκύριακου, ου μια φορά το μήνα θα συνοδεύεται και από τη γερμανόφωνη έκδοση της γαλλικής Le Monde Diplomatique
Το τεράστιο λειτουργικό κόστος της διανομής έκανε απαγορευτική την συνέχιση της εκτύπωσης.
Απόφαση καλά μελετημένη
Ήταν μια απόφαση καλά μελετημένη και με την πρόβλεψη ότι κανένας εργαζόμενος δεν θα χάσει τη δουλειά του, όπως επισημαίνει στην DW ο Πασκάλ Μπόικελ, πολιτικός συντάκτης που ξεκίνησε στην taz το 1999.
Το σχέδιο υπάρχει από το 2018, μας υπενθυμίζει και ο στόχος ήταν ακριβώς να υπάρξει μια όσο το δυνατόν ομαλή μετάβαση στη νέα αυτή «υβριδική» μορφή, χωρίς συνέπειες τόσο για το προσωπικό όσο και για τους αναγνώστες.
Η ενίσχυση του ψηφιακού της «φύλλου» ξεκίνησε από το 2020 και η απόφαση για τη διακοπή της έντυπης καθημερινής έκδοσης ελήφθη οριστικά στη γενική συνέλευση των μετόχων της το 2023.
Ένα παράξενο συναίσθημα
Παράξενα νιώθουν και οι εργαζόμενοι παραδέχεται και ο Πασκάλ, αν και θα μπορεί να πει περισσότερα την Δευτέρα, όταν πηγαίνοντας στο γραφείο δεν θα δει το σώμα των εφημερίδων να τον περιμένει στην είσοδο.
Το ευχάριστο προς το παρόν είναι πως οι περισσότεροι συνδρομητές θα μείνουν πιστοί.
Οι υπεύθυνοι κυκλοφορίας φοβόντουσαν ότι θα χάσουν σχεδόν τους μισούς από τους περίπου 40.000, αλλά τελικά θα είναι αισθητά λιγότεροι, όπως φάνηκε από τις πρώτες αντιδράσεις.
Σε κάθε περίπτωση η περασμένη Παρασκευή είναι μια ιστορική ημέρα για τον Τύπο, αφού η taz γίνεται η πρώτη εφημερίδα εθνικής κυκλοφορίας, που παίρνει μια τέτοια απόφαση.
Από το 1978 που η εφημερίδα ξεκίνησε ως ένα αυτοδιαχειριζόμενο, εναλλακτικό φύλλο υπήρξαν πολλά σκαμπανεβάσματα στην πορεία της: εποχές που απειλήθηκε με οριστικό κλείσιμο και διασώθηκε χάρις σε εισφορές φίλων και εκστρατείες ενίσχυσης της που απέδειξαν ότι ήταν εφτάψυχη.
Μέχρι αυτή τη μέρα υπάρχουν 25.098 «υποστηρικτές της» που την στηρίζουν σε μια μορφή εταιρείας λαϊκής βάσης.
Οι εργαζόμενοι κάνουν λόγο τώρα για «μια νέα αρχή» και συνεχίζουν να βλέπουν το μέλλον με αισιοδοξία. Θα φανεί τους επόμενους μήνες αν έχουν δίκιο.
Πάντως και στη Γερμανία ο Τύπος βιώνει μια σημαντική οπισθοχώρηση, ειδικά τα έντυπα Μέσα και τα φαινόμενα συγκέντρωσης ενισχύονται. Πολλοί ισχυρίζονται ότι αυτό το πρώτο «αντίο» της taz από το χαρτί θα ακολουθηθεί και από άλλες εφημερίδες σχετικά σύντομα.
